Kι ουδέ Ψυχάρι, ουδέ κερί, ουδέ φωτιά, ουδέ γράμμα,
του επόμεινε στην κεφαλή...
(στίχοι 2391 - 2392)

Στση κεφαλής τη ζγουραφιά τουνού του διωματάρη
ήτονε μέσα στη φωτιά καημένο ένα ψυχάρι,
κι είχε με γράμματ΄αργυρά και παραχρυσωμένα
εις μόδο κατασκεπαστό τα πάθη ντου γραμμένα :
"Τη λαμπιράδα τση φωτιάς ορέκτικα κι' εθώρου,
κι εσίμωσα κι' εκάηκα, να φύγω δεν εμπόρου"
(στιχ.527-532)

Από τον "Ερωτόκριτο" του Βιντσέντζου Κορνάρου